Elvis- jak to się zaczęło?

Na początku pozwolę sobie na trochę prywaty. Co mi tam, specjalnie tytuł posta pachnie dwuznacznością by z tego skorzystać. Zacznę od tego, że jestem ciekawa czy jacyś wielbiciele Elvisa pojawiają się na tymże blogu- jakby co dajcie znać o swojej obecności- będę wdzięczna. Jestem z natury ciekawska i chciałabym wiedzieć jak to u Was się zaczęło? Zazwyczaj powtarza się motyw zarażenia dawną muzyką przez starszego członka rodziny acz niekoniecznie-czego to ja jestem przykładem. A jak! Wyróżniłam się na tyle, że to ja wprowadziłam niejako Elvisa w życie rodziny, przez co moja babcia ma jego plakat nad łóżkiem a oglądając Comeback Special '68 czerwieni się jak nastolatka czemu wcale się nie dziwie. Oj nie.

Wracając do tytułu notki: Jak to się zaczęło? Wersja do bólu skrócona, ciekawskich odsyłam do biografii pióra Leszka Strzeszewskiego ( żółta mini książeczka, którą uwielbiam), bądź do kolejnych wpisów u mnie. 

Gdy jakaś postać nas niezmiernie fascynuje, chcąc nie chcąc pamiętamy choć dwie daty z jej bogatego żywota. U mnie to 8 stycznia 1935 oraz 16 sierpnia 1977 roku. 

Elvis przychodzi na świat w styczniu 1935 roku razem ze swoim bratem bliźniakiem Jessim, który niestety rodzi się martwy. Dorasta w Tupelo w Missisipi, w bliskim sąsiedztwie całej swej rodziny. 

Elvis opuścił budynek

Dokładnie 35 lat temu świat pożegnał legendę rock'n'rolla- Elvisa Presleya. Zmarł on późnym rankiem 16 sierpnia 1977 roku na atak serca, dzień przed zaplanowanym koncertem w Portland w Maine. Uzależnienie od leków, ogromna ilość koncertów ( nie wiem czy istnieje artysta, który w tych czasach dawałby 2 koncerty dziennie przez długi czas), niezdrowa dieta, problemy ze zdrowiem doprowadziły Presleya do odejścia w tak młodym wieku. Nie spowodowały tego alkohol i narkotyki jak głoszą sensacyjne plotki.

Na marginesie III

Dopiero teraz zauważyłam, że pojawiłam się na facebookowym profilu pin-up (ależ jestem spostrzegawcza na Boga!) pikniku w Poznaniu pinupprojekt KLIK. Bardzo mi miło i z miejsca zachęcam do uczestnictwa :) Ja będę na 100%.

Jak Marilyn pomogła Elli

Słowem wstępu: Ella była ulubioną piosenkarką Marilyn, to jej utworów słuchała nocami by potem inspirować się nimi podczas własnych aranżacji. Podobno właśnie przy piosence ,, Pocałunek" z filmu Niagara da się zauważyć wpływy twórczości Fitzgerald. Zatem posłuchajmy:

Pozwolę sobie zacytować zdanie, z którym absolutnie się zgadzam:

Gdyby w latach pięćdziesiątych można było kupić wszystkie płyty Marilyn Monroe, okrzyknięto by ją jedną z najwspanialszych wykonawczyń ballad w tym okresie.

                                                       (Donald Spoto, ,,Marilyn Monroe. Biografia")

W listopadzie 1954 roku Marilyn bywała na spotkaniach towarzyskich w wielu popularnych klubach nocnych: począwszy od Tiffany, Palm Springs Racquet , Hob Nob a skończywszy na Mocambo. Z tym ostatnim wiążę się pewna historia, która pomogła Elli Fitzgerald w rozwoju kariery jak i otworzyła Marilyn oczy na rasistowskie uprzedzenia Amerykanów (z którymi potem spróbuje zawalczyć wnikliwie interesując się prawami obywatelskimi).

Marilyn dowiedziała się od agentów Elli, że ta nie ma szans na angaż w klubie. Cóż zatem zrobiła Monroe? Ano łatwo się domyślić- zadzwoniła do właściciela Mocambo i w zamian za angaż Fitzgerald obiecała swoją obecność na czas występu przy stoliku najbliższym sceny. Właściciel oczywiście wyraził zgodę ( taka okazja promocji, któż by się nie zgodził?), prasa szalała a Marilyn nie opuściła ani jednego występu swojej ulubionej wokalistki.

O podobieństwie Lany i Priscilli słów kilka

Przeglądając zdjęcia z młodości Priscilli Presley trafiłam na parę zestawień jej ówczesnego stylu z  obecnym lookiem Lany Del Rey. Faktycznie kilka inspiracji da się zauważyć gołym okiem.

Począwszy od bujnej fryzury i ozdób we włosach:

Tutaj Priscilla w latach 60...

                                                    

Lana:

Poprzez długość paznokci:

Skończywszy na białej koronkowej kreacji:

Więcej tutaj: Klik!

Na marginesie- 5 sierpnia w Zetce

Nie wiem kto z Was drodzy czytelnicy słucha radia- u mnie to absolutna rzadkość, jednakże tak się złożyło, że nie ominęła mnie część weekendu z Marilyn Monroe na Zetce. 

Na czym to polegało? Ano było parę konkursów, nieco ,,ciekawostek", kilka wypowiedzi polskich sław - ja trafiłam tylko na tę Andrzeja Grabowskiego. 

Wrażenia?  Niby pozytywne, ale czegoś mi brakowało. Nie usłyszałam żadnej piosenki w wykonaniu Marilyn a uważałam, że to pewnik przy tego typu audycjach. Bo jak tu w radiu mówić o wielkiej gwieździe - nie tylko grającej ale i śpiewającej i nie zapewnić słuchaczom chociażby próbki jej popisów wokalnych? Wydaje się to co najmniej dziwne. Bo 15 sekund śpiewu dla prezydenta to trochę za mało. Może za duże mam wymagania? Kto wie? Co jak co dla mnie kontrast był za duży: najpierw przenosiliśmy się w klimat lat 50 by potem zostać z niego brutalnie wyrwanym przez najnowszy hit Rihanny.
Ogromu stereotypów na temat Marilyn nie wyłapałam acz pojawiło się stwierdzenie o jej wątpliwym talencie aktorskim. Na Boga! Tak niech wypowiadają się osoby, które widziały jeden film z nią i utożsamiają ją z graną głupiutką postacią a nie ludzie, których podobno Marilyn fascynuje i z racji tego zamiłowania powinni obejrzeć parę jej filmów. Chociażby ,,Przystanek autobusowy" i ,,Skłóconych z życiem". Nie sposób po ich obejrzeniu powiedzieć, że była drewnianym beztalenciem. 

Ciekawostki? Prawie ich nie było, no może prócz kilku cytatów, czy też spekulowania na temat śmierci gwiazdy, jej rozmiaru czy też romansów. Ot, standard.

Za to bardzo podobała mi się wypowiedź Andrzeja Grabowskiego o Marilyn. Szczególnie zwrócenie uwagi na jej talent aktorski jak i ocenianie dzieła nie przez pryzmat godzin pracy nad nim a efektu finalnego. Swoją drogą nie sądziłam, że Andrzej Grabowski, jest aż takim wielbicielem Marilyn. Miło słuchało się jego wypowiedzi.

Paznokcie

Half moon manicure to klasa sama w sobie. Nosiły go takie gwiazdy jak Jean Harlow  czy też Jean Crawford by wrócił ponownie na salony dzięki pewnemu pokazowi  domu mody Dior.  Czerwona wersja to jego najbardziej znana odsłona acz nasze pole do popisu jest zawarte w całej gamie kolorów jakie posiadamy. 

Jean Crawford

Tutaj wersja bardziej urozmaicona( Cosmopolitan rok 36)

Mieliśmy też modę na paznokcie ekstremalnie długie najczęściej w odcieniach oranżu, czerwieni, różu i beżu/bieli. Ten trend z zamiłowaniem kultywuje Lana Del Rey. Poniżej klasyczne wersje:

Marilyn Monroe

                                         

                             

Priscilla Presley

Jean Collins

Nie pozostaje nic inne jak kupić porządną odżywkę i zadbać o odpowiednią długość. Ciekawe czy wytrwam.